จินตนาการ Part 2 : บารมี เต็มบุญเกียรติ

28 July 2016 / 3458 views

บทความต่อจาก https://pixniq.com/stories/4/imagination_part1

...

อีกจินตนาการเกิดจากความบังเอิญ มาจากความประทับใจจนนำมาสู่ภาพถ่าย

ใต้ผืนน้ำกว้าง ในช่วงกลางฤดูฝน ของเกาะสิปาดัน ประเทศมาเลเซีย ใครหลายคนหลีกหนีไกลการดำน้ำ แต่ธรรมชาติก็คือธรรมชาติ มันมีความงามในตัวเองผ่านการเห็นที่แตกต่างกัน ขณะที่ผมกำลังว่ายตามฝูงปลากะมงนับหมื่นที่เวียนว่ายเข้ามาดุจพายุ นอกจากเสียงลมหายใจที่ผมพ่นทิ้งออกมา จู่ๆผมได้ยินเสียงฝน

ใช่ครับเมื่อเงยหน้าขึ้นไปที่ผิวน้ำ ผมเห็นเม็ดฝนถาโถมลงมาสู่เกลียวคลื่น ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด มันทำให้ผมนึกไปถึงเหตุการณ์ครั้งหนึ่งของการดำน้ำกลางคืนที่เกาะสต๊อก หมู่เกาะสุรินทร์ ช่วงสองทุ่มซึ่งเป็นนาทีที่เก้าสิบของการดำน้ำ ทีมวิจัยกุ้ง ปู ทยอยกันกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ ผมแหงนหน้ามอง ในความมืดผมเห็นสายฟ้าแลบพาดผ่านและเม็ดฝน มันสวยงามมากและสร้างความตื่นเต้นให้ในเวลานั้นไม่น้อยทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ไม่สามารถบันทึกภาพได้เพราะในสมัยนั้นฟิล์มที่มีในกล้องมีค่าความไวแสง ISO อยู่ที่ 100 มันจึงเป็นเพียงความทรงจำที่สวยงาม กลับขึ้นมาบนเรือเรายังต้องทนหนาวผ่าพายุฝนและคลื่นสูงๆอีกเกือบชั่วโมงกว่าจะได้เจอมาม่าร้อนๆบนฝั่ง 

ในเหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของจินตนาการ และผ่านไปนับสิบปี ไกลออกมาจากหมู่เกาะสุรินทร์และผ่านวันคืนมานานจนเกือบจะทิ้งจินตนาการนี้ไปแล้ว

...

แต่เชื่อไหม เมื่อจินตนาการถูกบันทึกไว้ในสมอง เวลาที่ได้เจอเหตุการณ์ที่เหมาะสม สมองจะเรียกจินตนาการนั้นกลับออกมาอีกครั้ง ใช่ครับผมค่อยๆเปลี่ยนระดับความลึกขึ้นมาเพื่ออยากจะถ่ายทอดให้คนดูภาพรู้สึกได้ถึงความแรงของเม็ดฝน รู้ฤดูกาลได้จากในภาพนั้น 

นอกจากขึ้นมาที่ผิวน้ำแล้วผมยังเติมลมเข้า BCD เพื่อช่วยให้ไม่ต้องตีขาตะเกียกตะกาย เพราะช่วงแรกผมบันทึกภาพเป็น VDO ภาพจะได้ไม่แกว่งจากการตีขาที่ผิวน้ำ ผมเลือกใช้เทคนิค 'เก็บพื้นที่ผิวน้ำ' มาใช้ในภาพนี้ เพื่อให้เม็ดฝนมีพลังในภาพ เกิดมุมแบบใหม่ จากนั้นผมลอยคออยู่ที่ผิวน้ำจนทุกคนทยอยกันขึ้นมาจนครบ เรียกว่าใช้เวลาทุกวินาทีกับความจริงตรงหน้าอย่างตั้งใจและมันก็มีภาพที่ชอบผ่านเข้ามาในเมมโมรีการ์ดมากมาย


ภาพฝูงปลากะมงกับเม็ดฝนที่ถ่ายทอดออกมาตามในจินตนาการ


ในงานสารคดี ภาพความจริงคือสิ่งสำคัญ 

บางครั้งจินตนาการมักมาในห้วงเวลาสั้นๆแบบกระทันหัน ในช่วงน้ำท่วมใหญ่ ภาพกองขยะจำนวนมหาศาลคือภาพหนึ่งที่มีความสำคัญ เพราะกระทบกับปัญหาต่างๆอีกหลากหลายมิติ ขยะในช่วงนี้มีมากกว่าขยะที่พบในช่วงปกติ เพราะมันมีทั้งขยะพิษปะปนมา มีโต๊ะ เก้าอี้ หนังสือมากมายที่ถูกน้ำทำลาย และที่น่าตกใจคือ ที่ทิ้งขยะหลายที่ถูกน้ำท่วม ยิ่งทำให้ขยะจากหลายแหล่งไหลมากองรวมกันอยู่ที่นี่

...

ผมเดินเข้าไปในกองขยะให้ใกล้ที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้จะพบเจอ ภาพเบื้องหน้าคือเหล่าผู้คนที่มองเห็นค่าของขยะ เป้าหมายของหลายคนอยู่ที่ถุงดำ เพราะมันมีขนาดใหญ่เก็บเพียงไม่กี่ถุงก็ได้น้ำหนักและราคาดีกว่าถุงพลาสติกชนิดอื่นๆ หลายคนมีตะขอ หลายคนมาแค่มือเปล่าๆ เมื่อรถขยะเวียนเข้ามาใหม่ ไฮโดรลิกด้านท้ายดันขยะและยกดันคายสารพัดขยะออกมา ฝูงชนตรงหน้าต่างกรูกันเข้าไป ฉวยเอาของมีค่าสำหรับพวกเขาไว้ ผมพกเลนส์ไปสองตัว คือ EF 70-200 f/2.8 L IS II USM เพื่อดึงสีหน้า อารมณ์ ถีบฉากหลังที่วุ่นวายออกไป หรือเลือกเจาะให้เห็นขยะพิสดารที่มากับน้ำ อีกตัวคือเลนส์มุมกว้าง EF 16-35 f/2.8 L USM II ตัวนี้สำหรับถ่ายทอดความกว้างใหญ่ และภาพรวมของขยะมหาศาลกองนี้

เมื่อรถแทรกเตอร์ขยับเข้ามาไถขยะและยกขึ้น ผู้คนต่างพุ่งเข้าหาเพราะทำให้ไม่ต้องไปคุ้ยเขี่ยทีหลัง ช่วยประหยัดแรง หลังจากจมูกเริ่มชินกลิ่น ผมเริ่มนึกไปถึงภาพความจริงในมุมที่แตกต่าง เพราะภาพแบบต่างๆถูกบันทึกครบตามโจทย์ที่ตัวเองสร้างไว้ ชั่วเวลาหนึ่งผมคิดถึงความจริงอีกรูปแบบ อยากได้ภาพที่แสดงให้เห็นการเคลื่อนไหวและหยุดนิ่งในตัวเอง ผมเลือกปรับรูรับแสงไปที่ F22 โดยไม่ได้ดูความไวชัตเตอร์ ปรับมุมกล้องต่ำลงเพื่อให้รถเด่นขึ้นแต่จรดกล้องแนบตาและกดรัวๆไปเผื่อจะติดภาพที่คมและไหวในตัวเองออกมาบ้าง

เสียงชัตเตอร์ยืดๆทำหน้าที่อย่างที่คิด รถตักหยุดนิ่งโดดเด่น แทรกเตอร์อยู่ศูนย์กลางบนกองขยะ เศษขยะที่ปลิวลงตามแรงโน้มถ่วงโลก ผู้คนที่กระจัดกระจายอยู่ตามจุดต่างๆ และเมื่อดูภาพ ผมบอกกับตัวเองว่าเราออกจากจุดนี้ได้แล้ว ความจริงที่ไม่หยุดนิ่งคือคีย์แรกของจินตนาการนี้และนำมาสู่ภาพที่เห็น เมื่อเรามีสมาธิกับงานและให้เวลานานมากพอ จินตนาการใหม่ๆมักก่อเกิดเพิ่มพูน



จินตนาการ หากฝึกคิดฝึกใช้บ่อยๆ คงเหมือนกับกรณีของนักกีฬามืออาชีพที่มีการ 'ฝึกซ้อมในใจ" ก่อนจะออกไปแข่งจริง ทำให้เมื่อถึงเวลาที่จะต้องใช้เทคนิคต่างๆจากที่ได้สั่งสมประสบการณ์มาก่อนหน้า ร่างกายและสมองจะทำงานตอบรับได้อย่างทันทีทันใด ทำให้มีโอกาสที่จะได้งานที่ดีมากขึ้นกว่าการไปมองหาภาพที่อยากได้ที่หน้างานเพียงอย่างเดียว

ความเห็นของผู้เขียน ทาง PIXNIQ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง และบทความมีสิขสิทธิ์ของผู้เขียน

Related Stories

Comments

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น Sign in
POWERED BY MINIMORE